|
||
Geceler yine sessiz, sensiz Zifirlerle arkadaş oldum, çırpınıp battıkça ben Kaldırımlardaki taşlar, ve ay arkadaş, sarmaşdolaş Sarhoşlar ayılırken ben içmeden ayyaş.. Bir ben sessiz, yine sessiz, yine sensiz Bedendeki Canda olmasa, ruhumda Ölüden farksızım, bazen ümitkar, lakin Çokça ziyankar Ziyanım gönlümün ziyasıdır elbet, katreler işlenir nakıştan Beyaz gelinlik giyer Ruhun ve ruhum, Kemeri kanımdan Her bir iğne batması sanki Mızrak, kanatır beni sessiz, sensiz. Aynalar göstermez oldu artık yüzümü sensiz Kırdım Aynaları, parlatmak isterken ben, istemeden Kırıkları kesmekte tüm damarlarımı, acıtmakta her daim Gece olunca aynalar kararır, zifir geceme inat Kırıkta olsa ışığa muhtaçken, ışıksızım ben, aynasız, sessiz, sensiz Sükün Ararken okyanustaki fırtınada, sarılmışım hayalime Sanki gerçek üstü gerçek, öyle sıcak, öyle masum, öyle mahzun Andolsun, ve tekrar andolsun, yaşanan ne ise gerçekmi gerçek Zaman geçmez, çile bitmez, geceki hele benden hiç Gitmez; Eller duadan hiç INMEZ; sen sessiz ben sessiz, sensiz .. MG |
||
|
||
| Her zamanki gibi güzel... Ellerinize sağlık... | ||