Yağmur Sonrası Bir köşede Unutulmuş Bir Şemsiyeye Benzer Bazıları. Başka
bir Yağmura Kadar Yoklukları Hissedilmez. Şimşekler Çaktığında
Hatırlanırlar, Ama Asla Bulunamazlar. Unutanlar Elbet Unutulurlar. Ya
Unutulanlar? Onlar da Elbet Unuturlar. Yağmur Yine Yağacaktır. Unutmak O
Kadarda Basit Değildir Aslında. Sigara Tiryak...isi olduğunu
düşün...Bırakmak İstiyorsun Ama Bırakamıyorsun Çünki İçine İşlemiştir
Birdefa Dumanı...Üzerine Sinmiştir Kokusu.. Onu Unutmak ta Böyle
Birşedir... Ya Adı Sinmiştir Yada gözleri Kazınmıştır Dünyadaki Tüm
Renklere. Hayatının en Anlamlı köşelerine Onu Yazmışsındır ve o Gittiği
Zaman İçini Bir Yalnızlık Kaplar.. Merak Eder Durursun Onun O Yalın
Halini, Gözlerinin Kimin Gözlerinde Kaybolduğunu Yada Adının Kimin
Diline Dolandığını. Artık Hayatında Renklere Verebileceğin bir İsmin yok
Sanırsın, ''Zeytin Gözlüm, Çakırım, Elam, Çağla gözlüm''. Seni
seviyorum Diyebileceğin biri yoktur Artık Yanında, Hele Birde
diyememişsen O en Yakanı Olur Ve Birdaha Kimseye Diyemiyeceğini Sanırsın
ve Öyledirde... Bu Bir Alışkanlık Olmuştur Sende... Hep Şimşeğin
Çakmasını Yeniden Yağmurun Yağmasını Ümit Edersin. Hatırlanmak
Gözetilmek İstersin. Varlığını Hissetmek Ve Birdaha Asla Yağmurun
dinmemesini Dilersin. Ama Yağmur Yine Yağacak. Unutma! |  |
|